Bernard Berenson

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Bernard Berenson
Bernard Berenson.jpg
Nome de nacementoBernhard Valvrojenski
Nacemento14 de xuño de 1865
 Vilnius
Falecemento6 de outubro de 1959 (94 anos)
 Florencia
NacionalidadeEstados Unidos de América e Imperio Ruso
Alma máterUniversidade Harvard e Universidade de Boston
Ocupaciónhistoriador da arte, historiador, escritor, crítico de arte, Connoisseur e coleccionista de arte
CónxuxeMary Berenson
PremiosFellow of the American Academy of Arts and Sciences
editar datos en Wikidata ]

Bernard Berenson, nado co nome de Bernhard Valvrojenski en Vilnius (Imperio Ruso) o 26 de xuño de 1865 e finado o 6 de outubro de 1959, foi un historiador da arte estadounidense, especializado na arte do Renacemento.

Biografía[editar | editar a fonte]

Naceu nunha familia xudía da rexión de Vilnius, no Imperio Ruso, emigrada en 1875 a Boston, mudando o apelido a Berenson. Estudou na Universidade de Boston e na de Harvard, logo de se licenciar cunha tese sobre Nikolai Gógol en 1887, varios profesores e amigos entre elas a filantropista Isabella Stewart Gardner pagáronlle unha viaxe por Europa para ampliar coñecementos. Visitou galerías de arte e museos en Inglaterra, Alemaña e Italia, e tras acabar os cartos dedicouse á compra venda de arte para coleccionistas adiñeirados e museos, converténdose nun dos grandes connoisseur da primeira metade do século XX. Despois de coñecer a Mary Smith en 1890 en Inglaterra comezou a escribir libros sobre a arte italiana do Renacemento, o primeiro foi The Venetian Painters of the Renaissance with an Index to their Works (1892). Deuse a coñecer internacionalmente en 1895 con ocasión dunha exposición de pintores renacentistas en Londres ó publicar unha revisión crítica da exposición demostrando que das 33 obras que o catálogo oficial atribuía a Tiziano só unha era realmente súa.[1]. Seguiu a publicar obras fundamentais no desenvolvemento do coñecemento da arte renacentista italiana seguindo os métodos de Giovanni Morelli[2]Lorenzo Lotto, an Essay on Constructive Art Criticism (1895), The Florentine Painters of the Renaissance (1896), The Central Italian Painters of the Renaissance (1897). Dedicou seis anos ó que se considera a súa mellor obra The Drawings of the Florentine Painters, publicada en 1903. En 1907 publicou The North Italian Painters of the Renaissance. En The Italian Painters of the Renaissance (1930), incluíu gran parte das súas primeiras obras.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Michael Hatt e Charlotte Klonk Art History: A Critical Introduction to Its Methods, Manchester University Press, 2006, ISBN 0-7190-6959-9, páxina 57
  2. Richard Offner e Andrew Ladis A Discerning Eye: Essays on Early Italian Painting, Penn State Press, 2008, ISBN 0-271-02793-2, páxina 22
Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bernard_Berenson&oldid=4579890"