Juan Orol

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Juan Orol
Nome completoJuan Rogelio García García
Alcume/outrosJuan Orol
Nacemento30 de xullo de 1893 e 4 de agosto de 1897
LugarSantiso, Lalín
Falecemento26 de maio de 1988
LugarCidade de México
NacionalidadeMéxico e España
Cónxuxe(s)María Antonieta Pons, Rosa Carmina e María Esquivel
Profesióndirector de cine, actor, actor de cinema e guionista
editar datos en Wikidata ]

Juan Rogelio García García, coñecido como Juan Orol, nado en Santiso (Lalín) o 30 de xullo de 1893[1] e finado en Cidade de México o 26 de maio de 1988, foi un actor e director cinematográfico galego-mexicano. Foi coñecido como o "rei do cinema negro mexicano" o cine de gángsters, e un dos principais promotores do chamado cine de rumberas.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Emigrou a Venezuela, Estados Unidos, Cuba e México. En Cuba foi piloto de coches de carreiras, xogador de béisbol e boxeador. Con vinte anos volveu a México, onde se fixo toureiro e se deu a coñecer co nome de Esparterito. Alterou esta profesión coa de policía secreto ata 1928, cando se dedicou ao cine.

Comezou a traballar como director artístico nunha empresa radiofónica e colaborou como actor secundario nalgunhas películas. Fundou a produtora Aspa Films e desenvolveu unha dilatada carreira cinematográfica entre México e Cuba como actor, produtor e director. A súa última aparición no cine foi como actor na comedia Ni modo... así somos, realizada en 1980.

Filmografía[editar | editar a fonte]

  • ¿Mujeres sin alma: venganza suprema? (1934)
  • Madre querida (1935).
  • Honraras a tus padres (1936).
  • Siboney (1938).
  • Pasiones tormentosas (!945)
  • Embrujo antillano (1945).
  • Una mujer de oriente (1946).
  • Tania, la bella salvaje (1947).
  • El reino de los gángsters (1947).
  • Gángsters contra charros (1947).
  • La mesera coja del café del puerto (1947)
  • Amor salvaje (1949)
  • Cabaret Shanghái (1949).
  • La diosa de Tahití (1952)
  • Sandra, la mujer de fuego (1953).
  • El sindicato del crimen (1954).
  • Bajo la influencia del miedo (1956)
  • Zonga, el ángel diabólico (1956)
  • Tahimi, la hija del pescador (1961)
  • El fantástico mundo de los hippies (1968)
  • Historia de un gángster (1968)

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Vega, Eduardo de la: Un galego no cine mexicano: Juan Orol (1893-1988). CGAI, 2002.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Juan_Orol&oldid=5305401"